KNDSB viert honderdjarig bestaan met indrukwekkende eerbetonen op Papendal

Een diepe buiging voor een sportlegende, bijzondere onderscheidingen en tranen van geluk. De Koninklijke Nederlandse Dovensport Bond (KNDSB) vierde vrijdag 23 oktober haar honderdjarig bestaan op Papendal. Sporters, oud-sporters, bestuurders en andere betrokkenen kwamen samen om terug te kijken op een eeuw Nederlandse dovensport. Een middag vol herinneringen, bijzondere verhalen en ontmoetingen.

De jubileumviering begon met een tentoonstelling over de geschiedenis van de KNDSB. Bezoekers konden een tijdlijn van 1926 tot 2026 bekijken, met historische foto’s, krantenknipsels en bijzondere stukken uit het archief. De tentoonstelling liet zien hoe de Nederlandse dovensport zich in honderd jaar heeft ontwikkeld.

Onder het genot van koffie, thee en jubileumgebak was er volop gelegenheid om rond te lopen, herinneringen op te halen en oude bekenden te ontmoeten. Verschillende generaties sporters, oud-bestuurders en andere betrokkenen kwamen hier samen.

Een eeuw Nederlandse dovensport

Het officiële programma werd geopend door presentator Benny Elferink, waarna KNDSB-voorzitter Ko ter Linden de aanwezigen toesprak. Ook vertegenwoordigers uit de sportwereld en daarbuiten stonden stil bij het honderdjarig bestaan van de bond. Onder hen waren commissaris van de Koning in Gelderland Daniël Wigboldus, BDC Topsport-directeur Lieven Kind en vertegenwoordigers van TOG, WinterWerkt, Gehandicaptensport Nederland en Ongehoord Sportief. De toespraken vormden het begin van een middag waarin sportieve successen en persoonlijke verhalen centraal stonden.

Bijzondere waardering voor Marcel Koopmans

Ook Marcel Koopmans werd tijdens de jubileumviering in het zonnetje gezet. Als Lid van Verdienste van de KNDSB ontving hij uit handen van voorzitter Ko ter Linden een speciale jubileumpin en een certificaat. Zijn echtgenote Esther van der Lee werd bij het eerbetoon betrokken en ontving een boeket bloemen. Met dit moment sprak de KNDSB haar waardering uit voor Koopmans en zijn betrokkenheid bij de Nederlandse dovensport.

Diepe buiging voor judolegende Albert Westerhof

Een van de meest indrukwekkende momenten van de middag was het eerbetoon aan Albert Westerhof. De voormalig topjudoka, die negentien jaar lang tot de internationale wereldtop behoorde, nam na de Deaflympics in Tokio afscheid van zijn topsportcarrière. Met twee Europese titels, twee wereldtitels en twee Deaflympische titels behoort Westerhof tot de grootste sporters uit de Nederlandse dovensport. Zijn laatste optreden in Tokio, waar hij als vijfde eindigde, vormde het einde van een bijzondere carrière.

Het eerbetoon kreeg een emotioneel slot. Op verzoek van de spreker gingen de aanwezigen staan en maakten zij gezamenlijk een diepe buiging voor Westerhof. Een gebaar dat binnen de judosport staat voor respect en waardering. Tranen van geluk vloeiden toen de zaal op deze bijzondere manier afscheid nam van een groot kampioen.

Wietse Swart ontvangt Leen Dronkers Prijs na 32 jaar inzet

Het eerbetoon kreeg een bijzonder vervolg toen ook Wietse Swart naar het podium werd geroepen. De judotrainer en vertrouwenspersoon van Westerhof werd verrast met de Leen Dronkers Prijs. Al 32 jaar stond Swart aan zijn zijde, niet alleen als trainer en coach, maar ook als mentor en vertrouwenspersoon. Samen reisden zij naar dertien internationale dovenjudotoernooien, waar Westerhof elf medailles veroverde: zes gouden en vijf bronzen.

Achter die successen ging een enorme persoonlijke inzet schuil. Swart besteedde duizenden uren aan trainingen, begeleiding en de voorbereiding op wedstrijden. Hij regelde medische ondersteuning, zocht naar sponsoren en nam regelmatig onbetaald verlof om Westerhof te begeleiden. Ook nam hij hem meerdere keren wekenlang in huis. Volgens Judo Grootegast komt zijn totale inzet overeen met ongeveer acht jaar fulltime werk. Daarnaast verzorgde Swart clinics en voorlichtingen over de begeleiding van dove sporters.

Op voordracht van Judo Grootegast besloot het bestuur van de KNDSB hem de Leen Dronkers Prijs toe te kennen. De prijs is vernoemd naar een van de oprichters van de bond en is bedoeld voor vrijwilligers die zich jarenlang op bijzondere wijze hebben ingezet voor de dovensport. Met de uitreiking kreeg Swart erkenning voor 32 jaar inzet, vertrouwen en steun. Niet alleen de prestaties van Westerhof werden gevierd, maar ook de man die al die jaren achter hem stond.

Eerbetoon aan internationale medaillewinnaars

Ook de sporters die Nederland door de jaren heen op internationaal niveau hebben vertegenwoordigd, werden geëerd. Tijdens een diapresentatie werd stilgestaan bij de goudenmedaillewinnaars van de Deaflympics, onder wie ook sporters die inmiddels zijn overleden.

Daarna werden de aanwezige medaillewinnaars van de Deaflympics, wereldkampioenschappen en Europese kampioenschappen naar het podium geroepen. Zij ontvingen een speciale jubileumpin als dank voor hun prestaties en hun bijdrage aan de Nederlandse dovensport.

Het eerbetoon bracht verschillende generaties topsporters samen. Van vroegere kampioenen tot sporters die Nederland de afgelopen jaren op internationale toernooien hebben vertegenwoordigd. Samen lieten zij zien hoeveel de Nederlandse dovensport in honderd jaar heeft bereikt.

Honderd jaar geschiedenis in beeld

Naast de sportieve prestaties was er aandacht voor de geschiedenis van de dovensport. Met de Canon van Doof Nederland werd teruggekeken op belangrijke gebeurtenissen, bijzondere personen en momenten die veel hebben betekend voor de dovengemeenschap. Ook werd de film Het begin van de Dovensport vertoond, met een inleiding van Lianne Westenberg van Cultureel Erfgoed Doven. De historische beelden lieten zien hoe de georganiseerde dovensport ontstond en zich door de jaren heen ontwikkelde. Het verhaal werd verteld door Bernd Mojet, achterkleinzoon van Heiny van der Heijden, die in 1924 goud won op de 100 meter rugslag door alle mannelijke deelnemers te verslaan, en Henk Nederlof, een van de oprichters van de bond.

Feestelijke afsluiting met We Are the Champions

De jubileumviering kreeg een feestelijk slot met We Are the Champions van Queen, vertolkt in Nederlandse Gebarentaal door Dewi Latupeirissa. Het bekende nummer paste goed bij een middag vol sportieve successen, bijzondere herinneringen en emotionele momenten.

Na het officiële programma kwamen de aanwezigen samen tijdens een receptie en een gezamenlijk buffet. Er werd volop bijgepraat, gelachen en teruggekeken op mooie herinneringen. Voor velen was het een bijzondere gelegenheid om oude bekenden weer te ontmoeten en samen honderd jaar Nederlandse dovensport te vieren.

Honderd jaar KNDSB. Een eeuw vol sportieve prestaties, bijzondere verhalen en mensen die zich met hart en ziel hebben ingezet voor de dovensport. Een geschiedenis om trots op te zijn en samen voort te zetten.